Հոկտեմբերի 15-ին Երիտասարդական միջոցառումների կազմակերպման Գեղարքունիքի մարզային կենտրոնում կայացավ  հանդիպում  երեք սերնդի ներկայացուցիչների հետ՝ “Ավանդապահությունը Գեղարքունիքի մարզում” թեմայի շուրջ: Ավանդապահությունը քննարկելու համար  մասնակիցները բաժանվեցին տարիքային խմբերի` 18-35, 35-45 և 45-ից բարձր տարիք ունեցող անձինք: Բանավեճը  վարում էր ԳՄԵՄԿԿ առաջին կարգի մասնագետ Ս. Ենգիբարյանը։

Թեման ընդգրկուն էր` իր մեջ ներառելով բազմաթիվ շերտեր։ Քննարկումը սկսվեց ներածական հարցով` ինչ ասել է ավանդույթ և ավանդապահություն։ Քննարկվեցին հիմնականում հետևյալ խնդիրները՝ չգրված օրենքներ հասարակության մեջ, որոնք  դաստիարակվում են մարդու մոտ վաղ մանկությունից, որոնք դաջված են նրա գիտակցության մեջ, և որոնք խախտելը  շատ հաճախ ճակատագրական է դառնում անհատի համար, քան գրված օրենքների խախտումները:

Բանավեճին հատկապես շատ ակտիվ էին մասնակցում ամենատարեց ներկայացուցիչները` համարելով թեման իրենց շատ հոգեհարազատ, իրենց խոսքերով ասած` “ցավեցնող”, որովհետև նրանք իրականում չեն ընդունում այսօրվա երիտասարդների առավել համարձակ պահվածքը,  ինքնարտահայտման և ինքնահաստատման եղանակները` բնականաբար, օրինակ բերելով իրենց թոռներին: Նրանց հակադարձում էին երիտասարդները` արդարանալով, որ շատ սովորույթներ և ավանդույթներ խանգարում են նրանց առաջընթացին, զարգացմանը, նույնիսկ անձնական կյանքի վրա են բացասաբար անդրադառնում: Ավելի  չեզոք դիրքում էին միջին խմբի ներկայացուցիչները. սա այն  սերունդն էր, որը քիչ թե շատ հասցրել է ապրել ըստ ավանդապահության դոգմաների և հասկանալ նոր սերնդի ու ժամանակի պահանջների անհամատեղելիությունը դրանց հետ:

Ի սկզբանե ծրագիրը չէր էլ ակնկալում  գաղափարական փոփոխությունների հասնել, ինչն էլ տեղի չունեցավ քննարկման ավարտին, քանի որ մեծահասակները չեն կարող հրաժարվել իրենց  տարիների իմաստուն փորձից, երիտասարդներն էլ չեն ցանկանում զոհաբերել ժամանակի կողմից առաջարկվող հնարավորությունները: